Corona (COVID-19) en paardencoaching

Gepubliceerd op 25 april 2020 om 11:30

We leven nu in een nare, rare en onzekere tijd. Wereldwijd worden wij getroffen door een virus met de naam Corona. Er is nog veel over onbekend, maar het legt ons sociale leven en de economie flink plat. Ziekenhuizen en zorg draaien overuren en ingrijpende beelden horen en zien wij in de media voorbij komen. Berichten over het verloop van het virus, de sterfgevallen... het is veel. Ziekenhuis- en zorgpersoneel wat keer op keer geconfronteerd wordt met onmacht, verlies en verdriet. 

Ondertussen verschijnt er een bericht in de media dat de meerderheid van de IC- patiënten, zo'n 70%, kampt met langdurige fysieke, mentale of cognitieve klachten als gevolg van hun verblijf op de Intensive Care. De studie hierover was vorig jaar al gestart in zeven ziekenhuizen en het zijn de eerste resultaten van de MONITOR-IC. De klachten die de patiënten overhouden aan een verblijf op de IC hebben een naam: Post Intensive Care Syndroom (PICS). Zelfs een jaar na hun opname ondervinden mensen nog uiteenlopen klachten als: angst, somberheid, problemen met geheugen, het vasthouden van concentratie en met het verwerken van veel prikkels (bron: NOS nieuws, zat. 11 april). Velen worden nu in het ziekenhuis slapend gehouden tijdens hun verblijf op de IC. Ook dit laat zijn sporen na. Het raakt allemaal, naast het echt ziek geweest zijn, aan het verlies van de algehele gezondheid.

Maar wat als de patiënt nu sterft... de nabestaanden kunnen in deze periode van Corona niet of nauwelijks afscheid nemen. Er zijn strikte afspraken over aanwezigheid en de afstand tot elkaar bij elke uitvaart. Gevolg is vaak dat de rouw niet of nauwelijks doorleefd kan worden, dat het ergens stagneert. 

Al dit verlies laat diepe sporen na. Of het nu gaat om verlies van gezondheid, een dierbare, autonomie, verlies van zelfvertrouwen/ innerlijke kracht, of welke vorm van verlies ervaren wordt, het heeft allemaal aandacht nodig. Het mag gezien en erkend worden. 

 

Bij mij kan er, samen met de paarden, gekeken worden naar het proces wat nodig is om verlies te kunnen verweven in je leven. Een nieuw hoofdstuk mag geschreven worden, want er is een leven voor, tijdens én na het verlies.

Door middel van verschillende activiteiten met de paarden kan er beweging én herstel ingezet worden om verlies- en rouwverwerking te verweven. Ook voor kinderen zijn er activiteiten, om emoties en gevoelens er te laten zijn en te erkennen.  

 

N.B. Je bent welkom. Uiteraard houd ik mij ook aan alle hygiëne maatregelen van het RIVM.

 


«   »